Uit de memoires van
Lou Wijnbergen:

'We komen in contact met een ondergrondse organisatie die ons kan helpen te vluchten naar Frankrijk. Kosten: 2.000 gulden per persoon.

Half oktober 1942 vertrekken we naar Den Bosch, maar als we daar komen, blijkt dat we met te veel mensen zijn. Eén van ons moet apart gaan. Mijn ouders besluiten dat ik dat ben. Zij reizen, samen met mijn broer, verder naar Zwitserland.'

Cocky Wijnbergen:

´Lou was een geweldig mens en een fantastische echtgenoot. Dit is het verhaal dat hij schreef voor ons, voor zijn kinderen en zijn vrouw. Hij eindigt met: "Toen onmoette ik Cocky Dijkman en begon de gelukkigste tijd van mijn leven." ...Ach, dat heeft me zo ontroerd.

Ons huwelijk was niet zeurderig of zemelig, maar liefdevol. Zoals een huwelijk hoort te zijn.´

Op 2 januari 2016 is Cocky Wijnbergen overleden


'Op onze tocht moeten we soms grote risico’s nemen. We weten nooit of de
mensen aan wie we hulp vragen, wel betrouwbaar zijn.'